Monthly Archives: Αύγουστος 2010

Θα σηκώσουμε το γάντι;

Άρθρο-επιστολή του Β. Χατζηλάμπρου για τις αυτοδιοικητικές εκλογές 2010

Τι θα σημαίνει ένα καλό αποτέλεσμα για την κυβέρνηση στις εκλογές του Νοέμβρη;

Θα σημαίνει αποδοχή και συναίνεση στα μέτρα που παίρνει. Θα σημαίνει πως η οργή και η αγανάκτηση μισθωτών, συνταξιούχων και άνεργων δεν έφτασε μέχρι την κάλπη.

Να γιατί οι υποψήφιοι του κυβερνώντος κόμματος έχουν κάθε συμφέρον να διαχειριστούν αυτές τις εκλογές σε απόσταση από τις κεντρικές επιλογές της κυβέρνησής τους. Μας λένε, δηλαδή, ότι «επώδυνα μεν, αλλά αναγκαία δε» τα διατάγματα της τρόικας.

Είναι πολλοί αυτοί που θα ήθελαν να ξεστρατίσουν τη συζήτηση από αυτά τα μεγάλα ζητήματα και δήθεν να επικεντρώσουν στα θέματα της πόλης, του Δήμου και της Περιφέρειας; Από ό,τι φαίνεται είναι αρκετοί.

Πού στηρίζεται, λοιπόν, η κυβέρνηση και πετάει το γάντι στην κοινωνία, ελπίζοντας σε ένα καλό μήνυμα για την πολιτική της;

Αρχικά, πέρα από τη στήριξη που της προσφέρουν διάφορες πτέρυγες της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση στηρίζεται στην εκτίμηση που έχει για το λεγόμενο «αυτοδιοικητικό» προσωπικό, που στη συντριπτική του πλειοψηφία «οραματίζεται» για τον Δήμο του, «λατρεύει» την Περιφέρειά του, έτσι αφηρημένα, αυτοδιοικητικά και μόνο.

Η κυβέρνηση διέγνωσε τη στάση αυτού του προσωπικού στο «διάλογο» για τον «Καλλικράτη». Με ελάχιστες εξαιρέσεις, το συγκεκριμένο αυτοδιοικητικό προσωπικό δεν την πίεσε, και έτσι πέρασε ο νόμος-ταφόπλακα στη δημοκρατία, στον έλεγχο και στη συμμετοχή των δημοτών. Η κυβέρνηση κατάλαβε πως αυτό το προσωπικό είναι διαχειρίσιμο και σε απόσταση από τα συμφέροντα τού πολίτη.

Ειδικά όταν κρίνεται ποιος θα είναι ο κατάλληλος «αιρετός» άρχοντας, δείχνει να αντιλαμβάνεται πως πρέπει να ασχοληθεί μόνο με «τα του οίκου του», για ευνόητους λόγους.

Και δεν είμαστε εμείς που βλέπουμε τα πράγματα μονόπλευρα.

Το μνημόνιο, η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ καθορίζουν μεγέθη προς την αυτοδιοίκηση και στον Α΄ βαθμό και στην Περιφέρεια, όταν, για παράδειγμα, τα 78 δισ. ενίσχυσης των τραπεζών αντιστοιχούν σε οκτακόσιες φορές περισσότερα χρήματα από ό,τι προβλέπει ο προϋπολογισμός για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Ποιος λογικός άνθρωπος δεν κατανοεί πόσο αρνητικά συνδεδεμένη είναι η τύχη της αυτοδιοίκησης με την παρουσία της τρόικας;

Μόνο «ευνούχοι», συνένοχοι, κυβερνητικοί-αντιπολιτευόμενοι και «ανεξάρτητοι» θα μπορούσαν να μιλούν για «αυτοδιοικητικά» θέματα ξορκίζοντας την πραγματικότητα.

Θα εμφανιστούν πολλοί σαν ανεξάρτητοι, θέλοντας να αποφύγουν να πάρουν θέση. Το ζήτημα όμως δεν είναι να δούμε αν στα προγράμματά τους μιλούν για το ΔΝΤ, αλλά να εξετάσουμε αν δημιουργούν κινήσεις αντίστασης στις τοπικές κοινωνίες για να αλλάξει η κατάσταση και να ωφεληθεί και η αυτοδιοίκηση. Αλλιώς, η «ανεξαρτησία» μεταφράζεται σε αποπροσανατολισμό, υποκρισία και «ψάρεμα» στα θολά νερά.

Τον ερχόμενο Νοέμβρη δεν πρέπει να εκλέξουμε αυτούς που έχουν γενικά «όραμα και αγάπη» για την πόλη και την Περιφέρεια, αλλά εκείνα τα πρόσωπα και τις κινήσεις που αγωνίζονται και πασχίζουν να αλλάξει η κατάσταση, να γίνουν βήματα σωτηρίας για τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους, τους άνεργους, για κάθε πολίτη. Και μόνο αυτό θα είναι μήνυμα στην κυβέρνηση και την τρόικα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ των Χρήστου Πατούχα και Βασίλη Χατζηλάμπρου

Στη χρονιά του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» και της υποδούλωσης  της χώρας σε ΔΝΤ -ΕΕ

Θέλουμε τoπικές κοινωνίες μέτωπα των λαϊκών αγώνων

Όταν κάποιος κάνει ανασκόπηση του παρελθόντος, πάντοτε θα  βρει  θετικό απολογισμό. Είτε  για τον εαυτό του είτε για την παράταξή του. Είναι όμως περίοδοι στην προσωπική μας διαδρομή, που θα πρέπει να υπερβούμε αυτό που κάναμε, να υπερβούμε ακόμα και όσα μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε και να συγκεντρώσουμε την  προσοχή μας σ’αυτό που είναι αναγκαίο να κάνουμε , σήμερα και αύριο. Αυτό που είναι επιβεβλημένο να κάνουμε. Για το δικό μας και το γενικότερο καλό.

Δεν θα  πρωτοτυπήσουμε, αν αναφέρουμε ότι ολόκληρο μέχρι τώρα το 2010, ήταν η χρονιά της πιο βίαιης  επίθεσης που δέχθηκαν οι κατακτήσεις των εργαζομένων  και της κοινωνίας.

Σε λίγους μήνες χάθηκαν όσα οι κοινωνικοί αγώνες κατέκτησαν ολόκληρο τον προηγούμενο αιώνα.

Δύο δεκαετίες με εναλλαγή στην εξουσία της ίδιας νεοφιλελεύθερης  πολιτικής, που σταδιακά αποδομούσε τις εργασιακές σχέσεις, που αμφισβητούσε  τις κατακτήσεις και τα κοινωνικά δικαιώματα, που αποδέχτηκε όλες τις αντιδραστικές ευρωπαϊκές  συνθήκες, που καταλήστευσε το δημόσιο  χρήμα, που εκποίησε τους πιο νευραλγικούς  τομείς της οικονομίας, που επέδρασε  εναντίον των αποθεματικών  των ασφαλιστικών ταμείων, που εμπορεύτηκε την υγεία των ασφαλισμένων πενταπλασιάζοντας το κόστος θεραπείας και νοσηλείας, δημιουργώντας και  ενισχύοντας  τα κοράκια της  σήψης και της διαφθοράς.

Τις  ίδιες δύο δεκαετίες, το συνδικαλιστικό κίνημα και οι κοινωνικές  οργανώσεις απαξιώθηκαν, με τις ηγεσίες  τους να ακολουθούν πορεία  συμβιβασμού και υποταγής.

Όλα  αυτά είχαν σαν φυσική συνέπεια, στην σημερινή επιθετική λαίλαπα,  ο λαός να είναι ανοχύρωτος και αιφνιδιασμένος. Η Πολιτική Αριστερά, ο φύσει και θέσει σύμμαχος του, δοκιμάζεται από τις διασπάσεις της, την αλαζονεία των μεγάλων   και τον μικρομεγαλισμό  των υπολοίπων, από την πολιτική της υστέρηση και την έλλειψη  αξιοπιστίας, που την  συνοδεύει στα πλαίσια της παγκόσμιας ήττας.

  • Η χώρα μας στις συνθήκες του παγκόσμιου  οικονομικού πόλεμου, επιλέχθηκε σαν το πειραματόζωο του Διεθνούς Κεφαλαίου. Για να οδηγηθεί, όχι στην σωτηρία αλλά στην πλήρη καταστροφή. Καταστροφή της  παραγωγικής της βάσης, των παραγωγικών της δυνάμεων, του φυσικού της  πλούτου, την εξαθλίωση των εργαζομένων, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ολόκληρου  του παραγωγικού της κορμού.

  • Η πατρίδα μας βρίσκεται υπό οικονομική και πολιτική κατοχή.

Με κυβέρνηση που λογοδοτεί στην Τροϊκα  και όχι στους πολίτες της.

Που νομοθετεί με εντολές υπαλλήλων της παγκόσμιας νέας τάξης, με βουλευτές ανδρείκελα, που σέρνουν τα κουρέλια της υποταγής τους, που καταστρατηγεί συνταγματικούς  και κοινοβουλευτικούς κανόνες, που έχει υποθηκεύσει όλη την χώρα και εκποιεί το υπόλοιπο του εθνικού πλούτου, συνιπικουρούμενη από την ακροδεξιά και την δεξιά με τις «δημιουργικές» της προτάσεις.

Η «σωτηρία» που επαγγέλλονται, θα γίνει επί ερειπίων. Με τους άνεργους να φτάσουν τα δυο εκατομμύρια και με εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα των αρχών  του 1900!

Πρέπει να τους σταματήσουμε! Πρέπει να τους ανατρέψουμε! Μπορούμε; Πως;

Ας μιλήσουμε για αυτά που μπορούμε να κάνουμε. Μπροστά μας είναι  οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές.

  1. Θα δεχθούμε υποψήφιους Δημάρχους και Περιφερειάρχες που με το γλυκανάλατο ύφος τους  θα μας υποσχεθούν ψεύτικους παράδεισους; Και θα είναι βουλευτές ή προβεβλημένα κομματικά στελέχη που στηρίζουν αυτήν την πολιτική; Που είναι συνένοχοι για την καταστροφή μας; Θα αποδεχθούμε όσους  σωτήρες εκκολάπτονται και συνωστίζονται για χρίσματα, ενώ έχουν αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα και στηρίζουν την καταλήστευση του ιδρώτα, την κλοπή του εισοδήματος  του κάθε μεροκαματιάρη και συνταξιούχου;
  2. Θα επιδιώξουμε την πιο αποτελεσματική, την ευρύτερη  δυνατή, την πιο πλατειά συσπείρωση δυνάμεων σε ένα αγωνιστικό μέτωπο που θα ανατρέπει τα  δεδομένα, που θα εκφράζει την δύναμη και βούληση όσων αγωνίζονται για την υπεράσπιση συμφερόντων και δικαιωμάτων  ζωής, όσων βρέθηκαν το τελευταίο εξάμηνο στους δρόμους, των εργαζομένων και των ανέργων, των συνταξιούχων, της νεολαίας που της στερούν το μέλλον και την ελπίδα;
  3. Θα δώσουμε την δυνατότητα έκφρασης και συνεισφοράς, σε όσους δεν έβγαλαν την συνείδησή τους στο σφυρί, σε όσους υπερασπίζονται με περηφάνια και αξιοπρέπεια  την πορεία της ζωής τους, σε όσους συνειδητά είναι έξω από την πολιτική συναλλαγή, την διαφθορά και την εξαγορά, που προσπαθούν  να ζήσουν και να σπουδάσουν τα παιδιά τους, χωρίς να γίνονται  υποχείρια κομματαρχών, βολεμένων, αετονύχηδων της εξουσίας και της παραεξουσίας;
  4. Θα δείξουμε και θα αποδείξουμε σε όλους, ότι  υπάρχει κι άλλος δρόμος; Ότι ο δρόμος αυτός μπορεί να είναι νικηφόρος; θα βοηθήσουμε τον απεγκλωβισμό τους από την ομηρεία μιας αδυσώπητης  προπαγάνδας ότι ο μόνος δρόμος για να σωθεί η χώρα, είναι να σωθούν οι τραπεζίτες και οι χρηματιστές και να καταδικασθούν σε φτώχεια και εξαθλίωση δεκαετιών, όλοι όσοι στηρίζουν αυτή την πατρίδα με την δουλειά τους, με τους φόρους τους, με τους αγώνες τους στην πορεία της ιστορίας για εθνική  ανεξαρτησία και προκοπή;

Ή αντί για όλα αυτά θα επιδιώξουμε την εκλογική καταγραφή, της ίδιας ή λίγο αυξημένης ή ακόμα και περισσότερο αυξημένης, πολιτικής επιρροής του κάθε φορέα της αριστεράς;

Με βεβαιότητα ισχυριζόμαστε ότι αν συμβεί αυτό ακόμα και με τα καλύτερα αποτελέσματα, δεν οδηγεί σε νίκη. Δεν οδηγεί σε ανατροπές .Δεν οδηγεί  κυρίως, στην  ανατροπή αυτής της πολιτικής .

Αγαπητοί συμπολίτες και φίλοι

Απευθυνόμαστε σε όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους. Πρωτίστως στους πολιτικούς φορείς της Αριστεράς, στους Αριστερούς, στους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες.

Ζούμε μια εξαιρετικά έκτακτη  και επικίνδυνη περίοδο για το Λαό και τη χώρα. Και πιστεύουμε, ότι ο καθένας έχει το χρέος και την ευθύνη να προσαρμόσει την πολιτική του στις συνθήκες αυτές. Διαφορετικά μπορεί να υπηρετεί το κομματικό του συμφέρον, αλλά δεν υπηρετεί το λαό και το στόχο  της νίκης του.

Δεν προσπαθούμε να αποδώσουμε ευθύνες. Πιστεύουμε στις καλές προθέσεις όλων. Αλλά αν δεν καθορίσουμε σωστά τους στόχους, τότε η πολιτική μας θα απέχει από τις ανάγκες. Και ανεξάρτητα από τις καλές προθέσεις, αυτό οδηγεί σε ήττες.

Η παρέμβαση μας αυτή έχει αυτό το στόχο:

Τη συγκρότηση ενός αποτελεσματικού μετώπου δράσης. Με την μέγιστη ευρύτητα που οι συνθήκες απαιτούν και επιτρέπουν. Εκτιμούμε ότι και αν ακόμα δεν υπήρχε καμία αντίστοιχη πολιτική εμπειρία, θα έπρεπε να το ανακαλύψουμε.

Για την συγκρότηση και την δημιουργία του ισχύουν οι παρακάτω ελάχιστοι κοινοί όροι:

  1. Η ανατροπή του μνημονίου υποδούλωσης της χώρας και του εργαζόμενου λαού. Η ανατροπή όλων των νόμων  και αποφάσεων που απορρέουν από αυτό.
  2. Καταγγελία της καταστροφικής πολιτικής του ΔΝΤ και της Ε.Ε. και αποδέσμευση της χώρας από αυτήν. Όσες κυβερνήσεις και πολιτικές δυνάμεις την υποστηρίζουν δεν υπηρετούν κανένα εθνικό συμφέρον. Υπηρετούν μόνο την διεθνή καπιταλιστική αναδιάρθρωση  και τα δικά τους συμφέροντα. Στο τέλος αυτής της πολιτικής, αλλά και πολύ πριν από  το τέλος, δεν βρίσκεται η σωτηρία αλλά η πλήρης χρεοκοπία, η πλήρης καταστροφή της χώρας, βρίσκεται η εξαθλίωση και η φτώχια εκατομμύριων εργαζομένων και της νεολαίας. Πρέπει να τους σταματήσουμε τώρα για να είναι εφικτή η ριζική αλλαγή του τόπου.
  3. Αυτό που με μεγάλη ευκολία αποδεικνύεται, είναι το γεγονός ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση  (Τ.Α.), έχει προ πολλού απωλέσει την δυνατότητα  οποιουδήποτε σχεδιασμού και προγραμματισμού επίλυσης  προβλημάτων που σχετίζονται με την διευκόλυνση των δημοτών και την βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Οι Δήμοι στενάζουν μέσα στα ασφυκτικά  όρια χρηματοδότησης, με τα χαμηλότερα για το 2010 ποσοστά των τελευταίων δεκαετιών. “Προς δόξαν” της ανταποδοτικότητας, των ανεξέλεγκτων τοκογλυφικών δανεισμών, της μίζερης, ενίοτε και αδιαφανούς, διαχείρισης. Σ’ αυτές τις συνθήκες της απόλυτης οικονομικής εξάρτησης, και ενός θεσμικού πλαισίου που αφαιρεί  συνεχώς δυνατότητες αυτόνομης δράσης, προς το συμφέρον των πολιτών, η υποταγή της Τ.Α. ολοκληρώνεται με την άμεση πολιτική εξάρτησή της από τα κόμματα της νεοφιλελεύθερης δικομματικής εξουσίας. Έχουμε εκφράσει κατ’επανάληψη στα πλαίσια της “διαβούλευσης”, τη γνώμη μας για το Νόμο του Καλλικράτη. Εδώ θα διατυπώσουμε μόνο την πλήρη, ριζική διαφωνία μας.

Ο Καλλικράτης, είναι μεταρρύθμιση σε βάρος των συμφερόντων των πολιτών, σε βάρος των δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο, του μνημονίου, των αποφάσεων που υλοποιούν οι δυνάμεις πολιτικής  και οικονομικής κατοχής της χώρας.

Όσοι αφελείς ή υποταγμένοι, μιλάνε για ισχυρούς Δήμους με καλύτερη οργάνωση και δυνατότητες, λένε ψέματα. Κρύβουν τις 40.000 απολύσεις, την γενική παραλυσία της πρώτης τριετίας, και κυρίως κρύβουν την φοροεπιδρομή που θα ακολουθήσει την εφαρμογή του.

Η ουσία του Νόμου, ο αντιλαϊκός του προσανατολισμός και οι χωρίς ανταπόδοση αρμοδιότητες, κάνουν τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της Διοικητικής Διαίρεσης, να φαίνεται ασήμαντος.

Αγαπητοί συμπολίτες,

Δεν ζητάμε από κανέναν να παραιτηθεί από τις ιδέες και τις συνολικές του απόψεις.

Ζητάμε την συστράτευση για τα αυτονόητα.

  • Καλούμε στην προσπάθεια αυτή καθέναν που έχει όραμα, εντιμότητα και αξιοπρέπεια. Τους πολιτικούς φορείς της αριστεράς, τους ανένταχτους αριστερούς, τους προοδευτικούς ανθρώπους. Τα μέλη και τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ που δεν συνέδεσαν την ζωή τους με την αρπαχτή και το βόλεμα. Που πιστεύουν στους συλλογικούς και μαζικούς αγώνες. Τους εργαζόμενους που θέλουν να υπερασπιστούν την τιμή και την δουλειά τους. Τη νεολαία που ανησυχεί, που αμφισβητεί και παλεύει.
  • Καλούμε ιδιαίτερα τους ανθρώπους του πολιτισμού και των γραμμάτων, όλους τους σκεπτόμενους συνανθρώπους μας.

Γνωρίζουμε ότι η προσπάθεια αυτή είναι δύσκολη  ή πολύ δύσκολη. Δεν είναι όμως αδύνατη.

Όλων η πρωτοβουλία, πρέπει να’χει σαν στόχο την συγκρότηση ενός μαχητικού, ελπιδοφόρου, νικηφόρου δημοκρατικού μετώπου.

Για την έξοδο από το τούνελ της απελπισίας, για αγώνες αντίστασης, αλληλεγγύης και αλλαγής.

Ομιλία Βασίλη Χατζηλάμπρου

Ομιλία του Β. Χατζηλάμπρου σε συγκέντρωση στο Γηροκομειό Πάτρας, στις 29 Ιούλη 2010.