Η διακήρυξή μας

Οι εκλογές του Νοέμβρη γίνονται σ’ ένα περιβάλλον καταιγιστικών έκτακτων μέτρων για τα λαϊκά στρώματα και τη χώρα. Μέτρα που αφορούν μονάχα τον λαό. Στις τράπεζες δίνονται έκτακτες επιχορηγήσεις πολλαπλάσιες σε μέγεθος της αξίας τους. Στις μεγάλες επιχειρήσεις μειώνονται οι συντελεστές φορολογίας.

Οι εκλογές του Νοέμβρη δεν γίνονται υπό κανονικές συνθήκες: Ο υπουργός Οικονομικών έχει αποκτήσει έκτακτες αρμοδιότητες, το Κοινοβούλιο έχει παραιτηθεί του ρόλου του. Το Μνημόνιο περιέχει άγνωστες σελίδες που αφορούν στην ικανοποίηση των ομολογιούχων-πιστωτών για εκποίηση του εθνικού πλούτου και κάθε εμπράγματης αξίας. Οι επιτηρητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ελέγχουν κάθε λογαριασμό, παραγγέλνουν νέα μέτρα, και η κυβέρνηση εκτελεί ως απλός υπάλληλος.

Δεν άφησαν τίποτα όρθιο! Με αφορμή το τεράστιο τοκογλυφικό χρέος, η προσφυγή στο «μηχανισμό στήριξης» παρουσιάστηκε σαν «μονόδρομος». Εκχωρούν στο ιδιωτικό κεφάλαιο τις υποχρεώσεις της πολιτείας για δημόσια αγαθά. Περικόπτουν συντάξεις, μισθούς, επιδόματα. Περιστέλλουν δικαιώματα και κατακτήσεις ενός αιώνα.

Έστησαν τον πιο απεχθή μηχανισμό αναδιανομής εισοδήματος υπέρ των πλουσίων, ληστεύοντας τον λαό.

Κατασκεύασαν τη «νέα αρχιτεκτονική» της χώρας, τον «Καλλικράτη», το «Πρόγραμμα Σταθερότητας» στην αυτοδιοίκηση. Αφαιρούν κάθε ίχνος λαϊκής συμμετοχής και ελέγχου, δημιουργώντας δήμους-φορείς της κρατικής διοίκησης και περιφέρειες χωρίς ουσιαστικά δικαιώματα και πόρους.

Ο «Καλλικράτης» και η μεταρρύθμιση που δεν έγινε

Η αναγκαία μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση έμεινε ανεκπλήρωτη επιταγή. Μια μεταρρύθμιση με δημοκρατική, λαϊκή συμμετοχή και έλεγχο, με αυτοτελείς πόρους, λειτουργικές ενότητες, όπου θα είχε λόγο και το μικρότερο συνοικιακό και κοινοτικό κύτταρο.

Στην Ελλάδα, έως σήμερα, οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί φαλκιδεύονταν από τον ασφυκτικό έλεγχο της κεντρικής διοίκησης και υπονομεύονταν από την οικονομική καχεξία που επέβαλε το κράτος. Στην Ελλάδα, η αυτοδιοίκηση λαμβάνει το μικρότερο ποσοστό πόρων από τον προϋπολογισμό, συγκριτικά με κάθε άλλο ευρωπαϊκό κράτος (3%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 20%). Οι δημόσιες επενδύσεις σε έργα υλοποιούνται κατά 80% από το κράτος και κατά ποσοστό μικρότερο του 20% από την αυτοδιοίκηση, όταν στις χώρες της Ευρώπης οι τοπικοί φορείς κατασκευάζουν έργα σε ποσοστά 50%-90%.

Η αναγκαία μεταρρύθμιση όχι μόνο δεν προχώρησε. Αντίθετα, βρισκόμαστε εν όψει του τέλους της αυτοδιοίκησης.

Το Μνημόνιο προβλέπει περικοπές 4 δισ. ευρώ στα επόμενα τρία χρόνια, απολύσεις συμβασιούχων, κατάργηση θέσεων εργασίας. Η μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς πόρους θα σημάνει τον περιορισμό όποιων κοινωνικών προγραμμάτων και υπηρεσιών, με τους δημότες – κατοίκους – υπηκόους να καλούνται ξανά «να πληρώσουν το μάρμαρο». Ήδη, η μείωση των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων, κατά 35%, οδηγεί σε αδυναμία παροχής δωρεάν κοινωνικών υπηρεσιών από την αυτοδιοίκηση.

Υπηρεσίες θα ιδιωτικοποιηθούν, παροχές θα καταργηθούν, τα περιφερειακά έργα θα κατασκευάζονται με τη μέθοδο των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), προς όφελος των ιδιωτών.

Η προτεραιότητα είναι ξεκάθαρη: πρώτα οι ομολογιούχοι και οι τραπεζίτες, ύστερα οι ανάγκες των πολιτών. Αυτό είναι το σύγχρονο δόγμα της οικονομικής διαχείρισης, με νομοθετική στήριξη που απαξιώνει και το Σύνταγμα.

Νέες συνθήκες, νέες ανάγκες

Οι εκλογές του Νοέμβρη γίνονται σε έκτακτες συνθήκες. Η στάση των πολιτών, όλων μας, πρέπει να χρωματιστεί από αυτό το δεδομένο. Δεν μπορούμε να πάμε όπως παλιά. Όχι μόνο γιατί οι εκλογές γίνονται πρώτη φορά σε περιφερειακό επίπεδο, αλλά γιατί είναι πολύ κρίσιμα όσα διακυβεύονται.

Ο αυτοδιοικητικός χαρακτήρας των εκλογών δεν μειώνει την ανάγκη να εκφραστεί η μαζική, καθολική, λαϊκή δυσαρέσκεια στο Μνημόνιο, την τρόικα και την κυβέρνηση. Κυρίως, γιατί το «έκτακτο καθεστώς» επεκτείνεται σε όλες τις πλευρές της ζωής μας, «ακουμπά» άμεσα όσα θα διαδραματιστούν αύριο στην Περιφέρεια.

Να κάνουμε ένα πραγματικό βήμα μπροστά.

Να ενώσουμε τις δυνάμεις όσων πλήττονται από τα μέτρα και την κυβερνητική πολιτική. Να τους δώσουμε κουράγιο. Να αναδείξουμε μια άλλη προοπτική, μέσα από τους αγώνες. Μια εναλλακτική διέξοδο για την αντιμετώπιση του χρέους και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Να σταθούμε δίπλα σε όσους βγήκαν στους δρόμους το προηγούμενο διάστημα. Να ενωθούμε σε ένα ρεύμα με εκείνους που αντιστέκονται, που αγωνίζονται στα επιμέρους μέτωπα που δημιουργούν οι συνέπειες αυτής της πολιτικής. Να ενωθούμε με όσους απολύονται, με τους συμβασιούχους, τους ελαστικά εργαζόμενους, τους εργαζόμενους στις δημόσιες υπηρεσίες και τις κατασκευές.

Να ενώσουμε όσες αυτοδιοικητικές κινήσεις, κινήσεις πολιτών και κινητοποιήσεις κατοίκων έδωσαν και δίνουν το «παρών», αγωνιζόμενες για την προστασία του περιβάλλοντος, που θα αποτελέσει το δεύτερο μεγάλο θύμα της πολιτικής τους, μετά την εργασία.

Έχουμε διαλέξει πλευρά. Είμαστε με όσους κινητοποιούνται ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου, με τους πολίτες που αντιστέκονται ώστε να μην πραγματοποιηθεί η επικίνδυνη και ρυπογόνος επένδυση στον Αστακό. Με εκείνους που βγήκαν στους δρόμους για να παραμείνει ο Κορινθιακός ένας ζωντανός κόλπος, απέναντι στα σχέδια για τα λιθανθρακικά εργοστάσια. Με όσους αγωνίστηκαν για να σώσουν το οικοσύστημα του Καϊάφα από τη μετατροπή σου σε τεράστιο γήπεδο γκολφ και από την καταστροφική χάραξη της Ιόνιας Οδού. Με αυτούς που κινητοποιήθηκαν για τη μόλυνση του Πείρου και του Πατραϊκού Κόλπου, για τα σκουπίδια στην Πάτρα, τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, την υπογειοποίηση των πυλώνων της ΔΕΗ, τη σύγχρονη σιδηροδρομική χάραξη, τη χάραξη της Νέας Εθνικής Οδού στη Δυτική Αχαΐα.

Θέλουμε να βρεθούμε μαζί με τους πολίτες που αγωνίζονται για να ξαναζωντανέψουν οι πυρόπληκτες περιοχές της Ηλείας, ώστε να μην ξεριζωθεί ο κόσμος από τον τόπο του.

Θέλουμε να βρεθούμε με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους που παλεύουν ενάντια στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και τα καρτέλ.

Κι ακόμη, με εκείνους που κινητοποιήθηκαν για τα διόδια, για το πανάκριβο αντίτιμο διέλευσης της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου, ενάντια στην ακρίβεια.

Με όσους στάθηκαν και στέκονται δίπλα στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Θέλουμε να πορευτούμε μαζί με τους γιατρούς και τους υγειονομικούς που κινητοποιούνται για το δικαίωμα στην υγεία και την κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία της περιοχής.

Μαζί με τη νεολαία και τους εκπαιδευτικούς, για όσα σχεδιάζουν με τις «καλλικρατικές» συγχωνεύσεις στην παιδεία.

Τα αιτήματα και η τεκμηρίωση των αγωνιζόμενων πολιτών, για όλα τα παραπάνω θέματα, αποτελούν μέρος του βιωμένου, δοκιμασμένου προγράμματός μας για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Για ποια ανάπτυξη μιλάμε;

Προβάλλουν σαν αναπτυξιακό μοντέλο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων και κεφαλαίων. Υποστηρίζουν ότι μόνο έτσι μπορεί να αναπτυχθεί η χώρα, την ίδια στιγμή που ανακοινώνουν ότι η ανταγωνιστικότητα κατρακύλησε 20 θέσεις και η χώρα βρέθηκε 83η στην κατάταξη. Επιβάλλουν πτώση του μεροκάματου, ελαστικές σχέσεις εργασίας, φορολογικές ελαφρύνσεις για το κεφάλαιο, fast track επενδύσεις, προκειμένου «να είμαστε ελκυστικοί». Τα στοιχεία μαρτυρούν πως μόνο ερείπια προκύπτουν από αυτή την πολιτική.

Τη δεκαετία που πέρασε, η Ελλάδα καταγράφεται ως μια από τις πρώτες χώρες σε υποδοχή άμεσων ξένων επενδύσεων, σχεδόν στο ύψος του ΑΕΠ. Την ίδια στιγμή, οι μισθοί μειώθηκαν κατά 15% –στο σύνολο της δεκαετίας– αν και τα κέρδη σημείωσαν μέση αύξηση της τάξης του 45%. Υπολογίζεται πως περίπου 250 δισ. ευρώ «έφυγαν» από τη χώρα. Οι τομείς όπου επενδύθηκαν κεφάλαια αφορούσαν κατά 95% σε χαρτοφυλάκια και χρηματοπιστωτικά ομόλογα, και κατά 5% σε εξαγορές και συγχωνεύσεις.

Η συγκεκριμένη πολιτική δείχνει πως αντί για ανάπτυξη, η χώρα χορεύει στις επιθυμίες του διεθνούς κεφαλαίου, καταγράφοντας μεγάλη αύξηση της ανεργίας και καταστροφή του παραγωγικού δυναμικού.

Σήμερα, με αντίστοιχο τρόπο προβάλλουν επενδύσεις από τα Εμιράτα και το Κατάρ. Τα επενδυτικά σχέδια για τον Αστακό, το Ελληνικό ή το Αντίρριο, αύριο, είναι ενδεικτικά: εκτάσεις και εγκαταστάσεις «φιλέτα» προσφέρονται για ρυπογόνους επενδύσεις ή επενδύσεις τζόγου με αμφιλεγόμενη χρησιμότητα και ωφέλεια – κι ας τις βαφτίζουν οι επικοινωνιολόγοι «πράσινες».

Οι γρήγορες διαδικασίες (παράκαμψη πολεοδομικών και περιβαλλοντικών όρων, παράκαμψη ακόμη και του Συμβουλίου της Επικρατείας) δείχνουν πως το νομοσχέδιο για τις «fast track» επενδύσεις αφορά και σε υφιστάμενα έργα, όπως η Ιόνια Οδός, όπου τα προβλήματα στις απαλλοτριώσεις και στη χάραξη θα επιλυθούν σε βάρος των κατοίκων και του περιβάλλοντος.

Δυτική Ελλάδα: Η φτωχή περιφέρεια

Στα χρόνια που πέρασαν δεν υπήρξε ουσιαστικός περιφερειακός προγραμματισμός. Αντίθετα, όποιο σχέδιο μετεξελίχθηκε σε δέσμευση εθνικών πόρων για συγχρηματοδότηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων, όχι με γνώμονα την κάλυψη των πραγματικών αναγκών των κατοίκων της Περιφέρειας, αλλά με τη λογική της ένταξης έργων προκειμένου να μη χαθούν κονδύλια.

Έπειτα από τρία Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης –για τα οποία οι τοπικοί άρχοντες της Δυτικής Ελλάδας επιχαίρουν για την «υψηλή απορροφητικότητα» (108%)– τα αποτελέσματα είναι αρνητικά. Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έπεσε δύο θέσεις στον πίνακα ΑΕΠ/κατά κεφαλήν εισόδημα, πίσω από την Ήπειρο και το Βόρειο Αιγαίο. Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας είναι 13η σε ανάπτυξη, τελευταία στην Ελλάδα και την Ευρώπη (με 14.016 ευρώ μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα, σύμφωνα με στοιχεία του 2008).

Ταυτόχρονα, δημιούργησαν ένα ολόκληρο στρώμα παρατρεχάμενων, επιδοτούμενων και διευθυντικών στελεχών. Αποτέλεσαν θερμοκήπιο για τη δημιουργία πελατειακών σχέσεων, διαφθοράς και αδιαφάνειας.

Αυτός είναι ο τοπικός απολογισμός του δικομματισμού, δίπλα στη γενική «επιτυχία» του χρέους, του ΔΝΤ και της επιτήρησης της χώρας.

Σήμερα, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων συρρικνώνεται και σημαντικές για την Περιφέρεια υποδομές παραπέμπονται στο ΕΣΠΑ, τα κονδύλια του οποίου έχουν προγραφεί σε μεγάλο ποσοστό για ανολοκλήρωτα έργα προηγούμενων προγραμματικών περιόδων. Η «προίκα» της Περιφέρειας αποδεικνύεται ως ένας ακόμη άνθρακας εκ του θησαυρού του «Καλλικράτη», για τομείς όπως:

– το νερό και τα αποθέματά του

– το εργοστάσιο για τα σκουπίδια, η ανακύκλωση (μόνο 3%) και οι βιολογικοί καθαρισμοί

– τα αντιπλημμυρικά έργα και οι έλεγχοι αντισεισμικής θωράκισης, σε μια Περιφέρεια όπου θα έπρεπε να είναι ψηλά στην ιεράρχησή της

– η προετοιμασία για την πυροπροστασία, τις αντιπυρικές ζώνες κ.λπ.

Όλα αυτά τα χρόνια υπηρετήθηκε ένα μεταπρατικό μοντέλο, στηριγμένο στις υπηρεσίες, με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας να αναμένει «ανάπτυξη» από τα Ολυμπιακά Έργα, την Πολιτιστική Πρωτεύουσα και το Καρναβάλι…

Αντίθετα, θεωρείται μειονέκτημα το γεγονός πως το 23% του ενεργού πληθυσμού της Δυτικής Ελλάδας απασχολείται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η κατάσταση θα γίνει τραγικότερη αν ισχύσουν όσα συζητούνται στην ΕΕ, για διεύρυνση των τιμωριών των χωρών που δεν τηρούν τους όρους του Συμφώνου Σταθερότητας, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής των επιδοτήσεων στους τομείς γεωργίας και αλιείας.

Οι διεκδικήσεις μας

Η Αντίσταση Πολιτών Δυτικής Ελλάδας καταθέτει την προγραμματική πρότασή της, η οποία βασίζεται σε τρεις άξονες:

1. Βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον, για ένα συνολικά διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, αξιοποιώντας όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Δυτικής Ελλάδας και τις παραγωγικές δυνατότητές της.

2. Λαϊκή συμμετοχή με την καθιέρωση θεσμών όπως του συμμετοχικού προϋπολογισμού, των τοπικών δημοψηφισμάτων, της συνεργασίας με τους μαζικούς φορείς της Περιφέρειας.

3. Διαφάνεια στη διοίκηση και στις πρακτικές της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.

Μόνο μια αναγεννητική προσπάθεια ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, κινητοποίησης των εργαζόμενων και των παραγωγών, των αυτοαπασχολούμενων και μικροεπαγγελματιών, θα αποτρέψει την εκτίναξη της ανεργίας, τα «λουκέτα», την καταστροφή των παραγωγών.

Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην ΕΡΓΑΣΙΑ, σε μια προοπτική βιώσιμης ανάπτυξης, με συμμετοχή και έλεγχο των εργαζόμενων. Με ανάπτυξη όλων των δημόσιων υποδομών και δημόσιων υπηρεσιών. Με υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και στις ΣΔΙΤ, ώστε να υπηρετούνται οι βασικές ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων.

Η πολιτική αυτή θα αναπτυχθεί αντιθετικά με τη σημερινή κυριαρχία των καπιταλιστικών σχέσεων και των ειδικών σχεδίων τους για τη χώρα, που είναι εξαρτημένη ακόμη και διατροφικά, χωρίς να μπορεί να ελέγξει την ποιότητα των τροφίμων από τον κίνδυνο των μεταλλαγμένων, επικίνδυνων συντηρητικών κ.λπ.

Σ’ αυτό το πλαίσιο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η μεγάλη μεταποιητική εμπειρία που υπάρχει στην Πάτρα, στο Αγρίνιο, τον Πύργο κ.ά., ώστε να καθετοποιηθούν παραγωγές, αναπτύσσονται συμπληρωματικά ήπιες μορφές τουριστικής ανάπτυξης, κόντρα στη λογική των μεγάλων τουριστικών μονάδων που υποβαθμίζουν το περιβάλλον.

Αντίσταση Πολιτών ΠΑΝΤΟΥ

Η Αντίσταση Πολιτών Δυτικής Ελλάδας απευθύνει κάλεσμα συστράτευσης στους ανθρώπους της δουλειάς, στη νεολαία, σε όλους όσοι καταλαβαίνουν πως μονάχα στηριγμένοι στις δυνάμεις μας, στηριγμένοι στην ενότητά μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια άλλη πορεία.

Στηρίζουμε ανοικτές λαϊκές συνελεύσεις, δίκτυα αλληλεγγύης και στήριξης των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης. Στηρίζουμε μορφές κοινωνικής οικονομίας και ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος.

Να διαμορφώσουμε διασύνδεση σε επίπεδο περιφέρειας, δικτύωση αλληλεγγύης των αγωνιζόμενων, των ενεργών πολιτών, απέναντι στις πολιτικές –τοπικά και κεντρικά– που μας θέλουν υπηκόους και υποζύγια.

Στις έκτακτες συνθήκες να απαντήσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Στο νέο μεσαίωνα να αντιτάξουμε μια αναγεννητική προσπάθεια, στηριγμένοι στις ζωντανές δυνάμεις του λαού.

Σε τέτοιες προσπάθειες, η αριστερά πρωταγωνίστησε στον τόπο μας και καταξιώθηκε στη συνείδηση του λαού μας. Έτσι πρέπει να σταθούμε και σήμερα.

Δεν μας αρκεί να στείλουμε μόνο το μήνυμα ότι δεν συναινούμε με τους «μονόδρομους», με την καταδίκη μας στη φτώχεια και την ισοπέδωση της ανθρωπιάς μας.

Δημιουργούμε παντού ομάδες αντίστασης, επιτροπές δράσης.

Κάνουμε ένα πραγματικό βήμα.

Η ανάγκη να οργανωθεί η αντίσταση του λαού δεν τελειώνει στις 7 Νοέμβρη.

Η Αντίσταση Πολιτών Δυτικής Ελλάδας με αυτά τα κριτήρια θα αξιολογήσει την παρέμβαση και την παρουσία της στις εκλογές.

Οκτώβρης 2010