Νίκος Σακελλαρόπουλος: «Δεν πάει άλλο»

Θεωρώ αυτονόητο η εκλογή ενός αριστερού πολίτη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να σηματοδοτεί τη στράτευσή του στα τοπικά προβλήματα της κοινωνίας, παρεμβαίνοντας κινηματικά για την επίλυσή τους. Θεωρώ επίσης απαραίτητο να ξεκαθαρίζει με ειλικρίνεια την πολιτική του θέση στα μεγάλα πολιτικά ζητήματα, και ιδιαίτερα στη σημερινή πολιτική κατάντια που μας έφεραν τα κόμματα της δικομματικής εξουσίας, συμπαρασύροντας την Τοπική Αυτοδιοίκηση στην οικονομική δύνη του Μνημονίου και της τρόικας.

Σήμερα η Ελλάδα χρησιμοποιείται, για δεύτερη φορά μετά τον καταστροφικό εμφύλιο, σαν «πειραματόζωο» από την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση και με ανοιχτό συνεργάτη το ΔΝΤ των ΗΠΑ, και την κυβέρνηση Παπανδρέου. Η χώρα έχει μπει για τα καλά κάτω από την «μπότα» ενός πρωτόγνωρου για την Ευρώπη μηχανισμού (Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), μηχανισμός που συγκροτήθηκε ειδικά για την Ελλάδα, με στόχο τη γενίκευσή του και στις άλλες χώρες της Ευρώπης (σκέψεις κατάργησης 8ωρου στη Γερμανία).

Τα 110 δισ. ευρώ για την αποφυγή της πτώχευσης δόθηκαν με τίμημα μέτρων που μας γυρνούν στο μεσαίωνα.

ΔΝΤ – ΕΚΤ – ΕΕ σε έναν αντιδραστικό μηχανισμό ανάλογο του ΝΑΤΟ, μηχανισμό λεηλασίας και οικονομικής κατοχής, μιας γενικευμένης συνολικής εισοδηματικής και εργασιακής διάλυσης των κατακτήσεων δεκαετιών του προλεταριάτου (με την παλιά έννοια, αλλά πάντα επίκαιρη), της διανόησης και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Σήμερα, οι προϋποθέσεις στη χώρα (διάσπαση των αριστερών δυνάμεων με κύρια ευθύνη του ΚΚΕ, που μπαίνει «ανάχωμα» στις προσπάθειες για κοινή δράση των κοινωνικών δυνάμεων) δεν είναι ευνοϊκές για επαναστατικές διαδικασίες. Πρέπει, όμως, εμείς να επιμείνουμε και να δρομολογήσουμε τέτοιες εξελίξεις.

Πρέπει να διεκδικήσουμε και να προωθήσουμε αιτήματα και στόχους σε σχέση με το χρέος, με τελικό στόχο να ανοίξουμε προοδευτικούς, εναλλακτικούς δρόμους.

1. Απεγκλωβισμός της χώρας από το μηχανισμό ΕΕ – ΔΝΤ – ΕΚΤ και άμεση ακύρωση των κατεδαφιστικών μέτρων που έχουν ληφθεί στο πλαίσιό του.

2. Επαναδιαπραγμάτευση με την απειλή παύσης πληρωμών για τη ρύθμιση του δημόσιου χρέους.

3. Ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους, δηλαδή του χρέους νοικοκυριών και πολύ μικρών επιχειρήσεων.

4. Εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Αυτοί οι στόχοι είναι απόλυτα δεμένοι μεταξύ τους.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι το ευρώ, η ΟΝΕ και η ΕΕ δεν είναι η ιερή αγελάδα που δογματικά δεν πρέπει να μιλά κανείς για αυτή. Η ελληνική οικονομία, τα φτωχά λαϊκά στρώματα ζημιώθηκαν από το ευρώ, ενώ συντόμευσε το χρόνο ώστε να περιπέσει η χώρα μας στη σημερινή τραγική οικονομική κατάσταση.

 

Νίκος Σακελλαρόπουλος

τυπογράφος

υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος

με την Αντίσταση Πολιτών Δυτικής Ελλάδας