Μετεξεταστέα η ΠΔΕ στη μεταφορά των μαθητών…

logo-signed-smallΠαρακολουθούμε εδώ και καιρό, από την αρχή του σχολικού έτους, τις απειλές του ΚΤΕΛ Ν. Αχαΐας για διακοπή των δρομολογίων μεταφοράς των μαθητών ανά τα σχολεία του νομού αν δεν πληρωθούν τα οφειλόμενα (που χρησιμοποιήθηκαν όμως για την επίτευξη του πλασματικού πρωτογενούς πλεονάσματος) αλλά και τις δεσμεύσεις του αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας κ. Αλεξόπουλου για λύση προβλήματος… Εν αναμονεί όμως των εξελίξεων, οι μαθητές και οι οικογένειές τους είναι αυτοί που βρίσκονται στον αέρα και μέσα στην ανασφάλεια για το αν θα μεταφέρονται έγκαιρα και με ασφάλεια στο σχολείο τα παιδιά.

Πέραν των πολιτικών και κερδοσκοπικών παιχνιδιών σε τοπικό επίπεδο ανάμεσα στην ΠΔΕ και το ΚΤΕΛ, αξίζει να σκύψουμε στο πρόβλημα και να αναδείξουμε μια πιο βαθιά και ουσιαστική πτυχή του: αυτή της εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής της λιτότητας από τα περιφερειακά κέντρα αποφάσεων, που υλοποιεί κατά γράμμα  η τωρινή Περιφερειακή Αρχή. Επιταγή αυτής της πολιτικής ήταν η συγχώνευση σχολείων χάριν της μείωσης των δημοσίων εξόδων. Μια παράπλευρη συνέπεια των συγχωνεύσεων αυτών, πέραν της αχρηστίας στην οποία περιέρχονται σχολικές υποδομές και της απώλειας ή μη δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, είναι το να αναγκάζονται οι μικροί μαθητές να μετακινούνται σε σχολεία εκτός του τόπου διαμονής τους, πολλές φορές διανύοντας μεγάλες αποστάσεις. Η μεταφορά των μαθητών στα νέα τους σχολεία έπεσε στις πλάτες της περιφέρειας, η οποία καλείται να διαχειριστεί ένα υπέρογκο κονδύλι για αυτόν το σκοπό, καθώς ο προϋπολογισμός της ΠΔΕ  για το 2014  ανέρχεται στα 20 εκατομμύρια ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των χρεών της ΠΔΕ από προηγούμενα έτη.

Έχουμε ήδη φτάσει στα μέσα της σχολικής χρονιάς και παρά τις δεσμεύσεις του κ. Αλεξόπουλου, η μεταφορά των μαθητών είναι στον αέρα. Παρά το υπέρογκο κονδύλι που διατίθεται για αυτόν το σκοπό, η ΠΔΕ επιμένει στη λογική της ανάθεσης και της διαχείρισης και όχι του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Αντί να δημιουργήσει δομές που θα τεθούν στις ανάγκες των πολιτών για τη μεταφορά των μαθητών, προτιμά να υποκύπτει στις απειλές ιδιωτών. Ένα κοινωνικό αγαθό, όπως τα μέσα συγκοινωνίας, έχει περιέλθει στην ιδιωτική πρωτοβουλία αποκλειστικά, η οποία ασκώντας τον εκβιασμό του μονοπωλείου, καταδικάζει τους μαθητές και τις οικογένειές τους στην ανασφάλεια για το αν θα μπορούν να πάνε την επόμενη μέρα στο σχολείο τους.

Καταδικάζουμε τα μικροπολιτικά κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος των μαθητών και των οικογενειών τους από πλευράς ΚΤΕΛ, αλλά και τις ψηφοθηρικές τακτικές της ΠΔΕ ενόψει των επικείμενων εκλογών που θα στείλουν σπίτι τους όλους όσοι έχουν διαχειριστεί την πολιτική του μνημονίου και της λιτότητας στην περιοχή μας και έχουν επωφεληθεί από την εφαρμογή της. Δημόσιες επιχειρήσεις καταργούνται (ΕΒΟ, ΕΛΒΟ), άνθρωποι τίθενται σε διαθεσιμότητα (κυρίως Α’βάθμιας εκπαίδευσης) και οι πολίτες δεν εξυπηρετούνται.Αντί να χρησιμοποιείται το δυναμικό της χώρας και να αξιοποιούνται οι εργαζόμενοι του δημοσίου που καταργήθηκαν οι θέσεις τους δημιουργώντας υπηρεσίες μεταφοράς μαθητών, ΑμΕΑ, ηλικιωμένων ανά την Περιφέρεια ανακουφίζοντας καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων, η Τοπική Αυτοδιοίκηση γίνεται συνομιλητής με μικροσυμφέροντα και ιδιώτες.Αυτό δεν είναι ένα ακόμα πρόβλημα που «φορτώθηκε» η ΠΔΕ, είναι επιλογή του μνημονιακού Περιφερειάρχη και των Αντιπεριφερειαρχών της ΠΔΕ.