Κρίση και κοινωνική πρόνοια Ατόμων με Αναπηρία

KOYSTASτου περιφερειακού συμβούλου Αιτωλοακαρνανίας, Κώστα Κούστα

Οι μνημονιακές πολιτικές δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης το οποίο είναι πλέον έντονο σε ολόκληρη η Ελληνική επικράτεια, πλήττονται πολύ περισσότερο δε οι κοινωνικές ομάδες που ονομάζουμε κοινωνικά ευάλωτες λόγω των ιδιαίτερων δυσκολιών υγείας, είναι οι συμπολίτες μας τα Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ). Το κοινωνικό κράτος και η πρόνοια συμπιέζονται και φαίνεται να υποκύπτουν, κάτω από την καταστροφική επέλαση της πολιτικής απαξίας της ανθρώπινης ζωής, της συρρίκνωσης των ουσιαστικών ανθρώπινων αναγκών με θύματα άλλη μια φορά τους ανυπεράσπιστους συνανθρώπους μας. Η ολομέτωπη επίθεση των συστημικών κύκλων στο κοινωνικό κράτος εκφράζεται με αποδυνάμωση των συνταγματικών δικαιωμάτων στην πρόσβαση στην εργασία, στην ισοτιμία, στην υγεία στο δικαίωμα στην παιδεία και μόρφωση, και σε εκείνα τα κοινωνικά αγαθά, τα αναγκαία για την επιβίωση και την αξιοπρέπεια στη ζωή.

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία διαβεβαιώνει ότι η κοινωνική πρόνοια έχει φορτωθεί εξ εξολοκλήρου στις πλάτες των οικογενειών των αναπήρων. Το κόστος της αναπηρίας δεν έχει μετρηθεί ποτέ από καμιά κυβέρνηση, παρά τις συνεχείς πιέσεις του οργανωμένου αναπηρικού κινήματος προς τη μεριά των κυβερνήσεων όλα αυτά τα χρόνια.

Το πρώτο σημαντικό ερώτημα στην επίσημη πολιτεία τίθεται επιτακτικά! Έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα ώστε να είναι επαρκής η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, για να σταματήσει ο στιγματισμός και η περιθωριοποίηση;

Η απάντηση είναι! Όχι. Στην κατεύθυνση αυτή οφείλουμε όλοι να κινηθούμε ενημερώνοντας, ευαισθητοποιώντας τις τοπικές κοινωνίες στην κατεύθυνση μιας αλληλέγγυας στάσης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ΑμεΑ. Είναι αναγκαίο περισσότερο από άλλη φορά συγκροτημένα η πολιτεία να απαντήσει άμεσα με καθολική και συνολική προσέγγιση στα ζητήματα των ΑμεΑ. Μέχρι τώρα οι οποιεσδήποτε παρεμβάσεις και μέτρα ήταν αποσπασματικού χαρακτήρα.

  1. Υπάρχει ανάγκη διαμόρφωσης βασικών αρχών που θα αναδείξουν ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα πρόνοιας και υποστήριξης στη λογική της ισοτιμίας των πολιτών αλλά και της δικαιωματικής προσέγγισης.
  2. Η συνεχής υποβάθμιση της ειδικής εκπαίδευσης και η υποχρηματοδότησή της, όπως και συνολικά των δαπανών για την παιδεία 2,52% για το 2014 δείχνουν ξεκάθαρα τις πολιτικές διάλυσης της Δημόσιας παιδείας και την περιθωριοποίηση των ΑΜΕΑ καθώς και της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης.
  3. Είναι απαραίτητη σε αυτές ειδικά τις οικονομικές συνθήκες μια συνολική στρατηγική κοινωνικής και εργασιακής ένταξης των ΑμεΑ σε ισότιμη βάση.
  4. Η οποιαδήποτε επιδοματική πολιτική των ΑμεΑ να μην αποτελεί πεδίο δημοσιονομικής διαπραγμάτευσης με στόχο τη συρρίκνωσή της, αλλά στοιχείο διεκδίκησης ώστε να αντικατασταθεί από ένα συνολικό καταστατικό χάρτη στα πλαίσια της συνυπευθυνότητας, της συνεκπαίδευσης και της συναντίληψης.

Η πολιτεία οφείλει άμεσα να διευθετήσει:

  • Την προστασία της πρώτης κατοικίας των ΑΜΕΑ και των οικογενειών τους, καθώς και πρόταση νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που αφορά στη μείωση ή διαγραφή του χρέους τους στις τράπεζες.
  • Τη λειτουργία των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας που σήμερα παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην πιστοποιούνται συγκεκριμένες κατηγορίες αναπήρων.
  • Να σταματήσει τώρα κάθε πρόθεση κατάργησης των δικαιωμάτων τους, που αφορά τα προνοιακά και κοινωνικά επιδόματά τους, να πάρουν πίσω όσα έχασαν σε δικαιώματα, παροχές και αξιοπρέπεια τα τέσσερα χρόνια του Μνημονίου.
  • Να σταματήσει τώρα η ταλαιπωρία των ΑΜΕΑ που επί μήνες τώρα σύρονται στα κέντρα πιστοποίησης αναπηρίας χωρίς σύνταξη, προνοιακό επίδομα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
  • Να μην υποβαθμιστεί, διαλυθεί, καταργηθεί η δημόσια δωρεάν υγεία, πρόνοια και εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία και γενικά να μην καταρρεύσει το κοινωνικό κράτος.
  • Να μη μείνει κανείς πολίτης με αναπηρία χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και παροχή υπηρεσιών αποκατάστασης.
  • Συγκεκριμένα μέτρα προστασίας των ατόμων με αναπηρία, ώστε να προστατευτούν από την ανεργία, τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την εξαθλίωση.
  • Είναι απαραίτητο να ενταχθεί κονδύλι από το νέο ΕΣΠΑ, για να ανοίξουν πάλι ή να συνεχίσουν τη λειτουργία τους οι Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης.
  • Να διατηρηθούν και ενισχυθούν οι δημόσιες κοινωνικές πολιτικές για τους πολίτες με αναπηρία και να μην αντικατασταθούν από μορφές φιλανθρωπίας που υποκρύπτουν υποκρισία και αυταρέσκεια από τα πλούσια κοινωνικά στρώματα της χώρας που λεηλάτησαν τον δημόσιο και κοινωνικό πλούτο μας και που ευθύνονται για τη σημερινή οικονομική κρίση.

Η στήριξη των ανθρώπων που εξαιτίας της πολιτικής των μνημονίων οδηγούνται στην απόλυτη φτώχεια (δικαίωμα στην στέγη, τροφή, ρεύμα, νερό, περίθαλψη) κατατέθηκε ως προτεραιότητα από την Αντίσταση Πολιτών Δυτικής Ελλάδας στην πρόσφατη συζήτηση του προϋπολογισμού της ΠΔΕ και καταψηφίστηκε από την πλειοψηφία.

Για την Αντίσταση Πολιτών Δυτικής Ελλάδας, η διεκδίκηση μιας άλλης πολιτικής στην αυτοδιοίκηση, με την καθιέρωση κοινωνικών δομών μέριμνας, αλληλεγγύης, που απαντούν άμεσα στην ανθρωπιστική κρίση, με τη στήριξη των κοινωνικά αδύναμων και των ΑμεΑ είναι ζήτημα άμεσης προτεραιότητας.